zawartość strony
Zabytek ten przyciąga przede wszystkim prymitywnymi płaskorzeźbami
na zewnętrznych ścianach świątyni. Płaskorzeźbione i ryte na
kamiennych ciosach głowy, krzyże i różne znaki magiczne rozsławiły
inowrocławski zabytek w Polsce. Jest to unikalny w naszym kraju
zespół rzeźb, w którym na język plastyki przetłumaczono
ideologiczne pojęcie dobrego i uporządkowanego świata
chrześcijańskiego, przeciwstawionego złemu i chaotycznemu światu
demonów, czychających na dusze ludz
Przystąp do licytacji. Głównym jej przedmiotem jest złoty medal
olimpijski, który Otylia Jędrzejczak zdobyła podczas XXVII Igrzysk
Olimpijskich w Atenach. Dodatkowo możesz wziąć udział w aukcji
pamiątek innych sportowców - przyjaciół Otylli. Aby wejść na stronę
z licytacją kliknij na bannerek!
Pod powierzchniowymi osadami polodowcowymi, w podłożu Równiny
Inowrocławskiej, występuje tektoniczny wał kujawski. W obrębie wału
spotyka się na niewielkich głębokościach wysady solne i
towarzyszące im źródła solankowe (Inowrocław, Ciechocinek).
Powierzchnia równiny jest na ogół płaska, pokryta utworami
morenowymi, o średniej wysokości 100 m n.p.m. W odróżnieniu od
przyległych obszarów pojezierzy, Równina Inowrocławska pozbawiona
jest jezior niemal całkowicie. Dzię
W XIII w., Inowrocław otrzymał prawa miejskie, nadane mu przez
księcia Kazimierza Kujawskiego, który polecił wybudować tu sobie
zamek. W niektórych publikacjach podawany jest rok nadania praw
miejskich 1240, dokładnej jednak daty dotychczas nie ustalono.
Wtedy też ustanowiony został herb miasta, który przechodził różne
zmiany.
Nazwa miasta Inowrocławia wiele razy zmieniała się w okresie
stuleci. Niektórzy na podstawie ustnej tradycji twierdzą, że
pochodzi ona prawdopodobnie od Włocławka, zwanego Vladislavia (w
języku łacińskim), Władisław, Włodsław. Podobno w XII w. po
gwałtownym wylewie Wisły, część ludności Włocławka przeniosła się
na teren obecnego Inowrocławia i założyła tutaj osadę nazywając ją
Nowy Włocław - Juno, czy Juni Vladislavia, która przekształciła się
w Inowłocław
W ciągu dalszych wieków herb miasta ulegał zmianom. Obecnie używany
herb został zatwierdzony w 1937 r. i wygląda następująco: "W polu
czerwonym dwie baszty srebrne ze skarpowym podmurowaniem stoją
osobno każda na złotym rogu obfitości. Rogi na kształt woluty
skierowane są krzywizną wewnątrz ku sobie. Baszty mają po trzy
blanki i po dwa okna prostokątne w słup. Otwory okienne czerwone.
Między basztami biały Orzeł Polski bez korony, a nad orłem lilia
heraldyczna srebrna".
