zawartość strony
zarówno tańce standardowe jak i tańce latynoamerykańskie - walc
angielski, walc wiedeński, tango, foxtrot, quickstep, samba,
cha-cha, rumba, jive, paso doble, rock'and'roll, blues, disco, dwa
na jeden, polka, mambo. Czego jeszcze uczymy - taniec bollywood,
nowoczesny, new style, hip hop, taniec brzucha.
W 1924 roku członkowie Imperial Society of Teachers of Dancing
(ISTD) ustandaryzowali wszystkie znane tańce, nie dotyczyło to
jedynie walca wiedeńskiego, który dla Anglii nie był wart
zainteresowania, a dla której walc angielski był tym jedynym
właściwym. W późniejszym czasie również i walc wiedeński dołączył
do tej grupy tańców.
Walc angielski nazwywany jest również czasem walcem powolnym w
odróżnieniu od szybkiego walca wiedeńskiego, który wspólnie z
bostonem był jego poprzednikiem. Walc angielski narodził się na
początku lat dwudzistych naszego wieku. Za twórcę walca
angielskiego uważa się angielskiego nauczyciela tańca Victora
Silvestera, który został w 1922 zawodowym mistrzem świata w tańcu
towarzyskim. Zasłynął on tym, iż zatańczył walca w zupełnie nowym,
powolnym tempie i odmiennym stylu
adresowane są do osób, które nie mogą lub nie chcą uczestniczyć w
grupowych zajęcia kursu. Program zajęć dostosowany jest do
oczekiwań uczestników - uczone są wszystkie lub tylko wybrane
tańce. Jeżeli przykładowo pragniecie opanować pierwszy taniec na
wesele będzie mieć taką możliwość. Prywatne lekcje tańca umożliwią
Wam naukę walca wiedeńskiego, walca angielskiego lub innego
dowolnie wybranego tańca.
Najbardziej powszechną metodą, a jednocześnie przynoszącą najlepsze
efekty jest uczestnictwo w kursach tańca towarzyskiego. Taniec
towarzyski to tańce standardowe i tańce latynoamerykańskie, na
typowym kursie uczonych jest ich conajmniej dziesięć. Dobre
opanowanie ich wszystkich zabiera więc oczywiście sporo czasu tak
więc po ukończeniu jedynie pierwszego stopnia nie należy oczekiwać
zbyt wiele. Po ukończeniu I stopnia będziecie umieć rozpoznawać
tańce, poznacie podstawowe
Początki walca wiedeńskiego sięgają XIV wieku, początkowo rozwijał
się głównie w Austrii, a w mniejszym stopniu w Niemczech. W 1786
roku walc wiedeński pojawił się również w muzyce operowej. W
początkowym okresie przestrzegano przed zgubnymi konsekwencjami
tańczenia walca.
