zawartość strony
biografii zatytułowanej "Julian Fałat" autorstwa Jerzego
Malinowskiego, wydanej w Warszawie w 1987 roku przez Krajową
Agencję Wydawniczą uderza przede wszystkim położony przez autora
szczególny nacisk na prezentację spuścizny artystycznej malarza.
Fakty z życia Fałata stanowią swoistego rodzaju tło do opisania i
drobiazgowego, w niektórych momentach przedstawiania znacznego
dorobku artystycznego Juliana Fałata. Barwne reprodukcje i kopie
akwarel ilustrujące biografię sławnego
alszą drogę na wschód – do Japonii i dalej dookoła świata odbył
Fałat jako jeden z pierwszych artystów europejskich. Na tle
szerokiego zainteresowania sztuką japońską wśród artystów
europejskich (m.in. James Mc Neil Whistler, impresjoniści: Vincent
van Goch, Pierre Bonnard) twórczość Fałata stanowi najwcześniejszy
i stosunkowo głębiej przemyślany przykład recepcji. „Dla Japonii i
Japończyków – pisał, żywię uwielbienie wprost bezgraniczne (…). Ich
stara sztuka
ajwiększą jednak zasługę Fałata jest reorganizacja krakowskiej
Szkoły Sztuk Pięknych. Po śmierci Matejki w roku 1893 kierownictwo
szkoły miał objąć Henryk Rodakowski, śmierć artysty w następnym
roku przekreśliła te plany. Długo szukano następnego kandydata
zanim wreszcie się do Fałata. Oficjalna wiadomość o nominacji
ukazała się 12 kwietnia 1895. wkrótce na profesorów uczelni (od
1900 przemianowanej na akademię) zostali powołani: Teodor
Axentowicz, Jacek Malczewski,
ałat uważał się za realistę. Tematyka jego prac oraz położenie
nacisku na estetyczne i dekoracyjne walory barwy i formy,
wyeliminowały estetyzm i deformację. Jego prace, nie zawierające
krytyki społecznej, wyrażały optymistyczny i pogodny stosunek do
rzeczywistości, zgodny z oczekiwaniami przeciętnych odbiorców. W
malarstwie polskim tego okresu – dotyczy to także Wyczółkowskiego,
Stanisławskiego i innych – stosunek do przedmiotu był przesiąknięty
emocjonalizmem i pełn
Akwarela, olej, tempera na papierze. 37 x 91,5 cm.
Akwarela na papierze naklejonym na płótnie. 128 x 74 cm.
