zawartość strony
Wprawdzie w wydanej książeczce nie znajdziemy wykazu premier
jednoosobowych, przygotowanych przez artystkę, ale było ich około
dwudziestu, a najsławniejsze z nich to spektakle poetyckie,
odwołujące się do poezji Jerzego Harasymowicza („Pastorałki
polskie”), Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego („Bal u Salomona”),
czy Julian Tuwima („Czarownica musi odejść”). Po raz pierwszy
pojawiła się na festiwalu teatrów jednego aktora we Wrocławiu w
roku 1967 ze spektaklem „Son
Zdumiewająca jest u Kociniaka nie tylko konsekwencja milczenia w
kontaktach z mediami, ale jeszcze bardziej unikatowa wierność temu
samemu teatrowi – przez pół wieku związany był z warszawskim
Teatrem Ateneum. To bodaj swoisty rekord, tyle lat u jednego
pracodawcy czy też, jak mawia Kociniak, w jednym domu. Dla niego
bowiem teatr był zawsze domem, czasem nawet przesadnie bliskim, bo
bywały lata, kiedy biesiadował nazbyt intensywnie z kolegami, ale
dom to dom. Tu się nie tylko praco
Poprawiony: niedziela, 30 maja 2010 10:06
niedziela, 30 maja 2010 10:06
Poprawiony: wtorek, 01 czerwca 2010 13:49
Poprawiony: piątek, 04 czerwca 2010 12:21